O Δημήτρης Σούκος στο reportrait

O σκηνοθέτης του “τελευταίου δείπνου” μιλά για τη νέα του ταινία

Πολιτική σάτιρα μέσα από σουρεαλιστικά στοιχεία για μια Ελλάδα που βρέθηκε από την εποχή της απόλυτης ακμής και καλοπέρασης στην δίνη της οικονομικής κρίσης. Ο Δημήτρης Σούκος μέσα από το “τελευταίο δείπνο” κάνει μια σημειολογική αναφορά στην νοοτροπία που κυριαρχούσε για χρόνια σε αυτή τη χώρα και πώς έφτασε στο σημείο να βρίσκεται στο επίκεντρο των εξελίξεων και ν’ απασχολεί όλη την Ευρώπη με τα προβλήματα που την ταλανίζουν. Ο ίδιος. έχοντας ζήσει στο εξωτερικό (Αγγλία και ΗΠΑ) παραδέχεται ότι η ευδαιμονία που επικρατούσε στην Ελλάδα από τη δεκαετία του ’80 ήταν μια φούσκα βλέπει την κρίση σαν μια ευκαιρία για να χτιστεί κάτι καινούργιο, σε στέρεες βάσεις. Αυτό είναι και το κεντρικό θέμα της ταινίας που ετοιμάζει.

Διαβάστε τη συνέντευξη:

Δημήτρη, πες μας δυο λόγια για την ταινία που ετοιμάζεις. Πώς εμπνεύστηκες τον τίτλο;

Ένα νεόπλουτο ζευγάρι απολαμβάνει το δείπνο του σ’ ένα πολυτελές εστιατόριο. Οι πρωταγωνιστές παραγγέλνουν μια αστακομακαρονάδα, η οποία συμβολίζει  το «τελευταίο δείπνο» χλιδής τους. Ουσιαστικά, η ιστορία αντικατοπτρίζει την νοοτροπία νεοπλουτισμού στην Ελλάδα τα τελευταία 20 χρόνια σε απόλυτη αντίθεση με την σημερινή κατάσταση όπου η χώρα βιώνει τεράστια οικονομικά προβλήματα. Αυτό είναι το κεντρικό νόημα της ταινίας το οποίο έχω προσπαθήσει να αναδείξω μέσα από κωμικά και σουρεαλιστικά στοιχεία.

Ποια είναι κατά τη γνώμη σου αυτά τα στοιχεία που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν στο κοινό την περιέργεια ή το ενδιαφέρον να δουν την ταινία;

Το θέμα της ταινίας είναι επίκαιρο και αφορά πολύ κόσμο. Είναι μια ταινία στην οποία μπορεί να δει χαρακτηριστικά του ο μέσος Έλληνας πολίτης ο οποίος για πολλά χρόνια ζούσε στην ψευδαίσθηση της άνετης ζωής και γκρεμίστηκε απότομα χωρίς να το καταλάβει. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι όλο εξελίσσεται μέσα από το χιούμορ και δεν υποβάλλει τον θεατή σε αρνητικά συναισθήματα, όπως μιζέρια ή κατάθλιψη για αυτά που βιώνει σήμερα. Άλλωστε, ο θεωρώ ότι έχει κουραστεί να βλέπει μελοδραματικά έργα.

Η υποκρισία και ο καθωσπρεπισμός είναι μέρος της πλοκής και του τρόπου που παρουσιάζεις το θέμα. Πιστεύει ότι αυτά τα στοιχεία υπάρχουν και στην ελληνική κοινωνία γενικότερα;

Δυστυχώς, αυτό υπάρχει στην Ελλάδα σε μεγάλο βαθμό. Εγώ έχω ζήσει 8 χρόνια στην Αγγλία και στις ΗΠΑ. Κάθε φορά που ερχόμουν εδώ ένιωθα τον «δηθενισμό» των ανθρώπων που προσπαθούσαν να κάνουν επίδειξη του πλούτου και των υλικών αγαθών τους, στη λογική «ξέρεις ποιος είμαι εγώ;» Αυτό πάντα μου έκανε πολύ αρνητική εντύπωση. Αντί να χαίρονται για το γεγονός ότι ζουν στην ωραιότερη χώρα του κόσμου και να δίνουν έμφαση στα απλά και πιο σημαντικά πράγματα, όπως ο ήλιος και η θάλασσα, ζούσαν σ’ άλλο μήκος κύματος. Σήμερα, είναι αναγκασμένη να ζουν με πολύ λιγότερα χρήματα και για μένα έτσι έπρεπε να ζούσαν πάντα. Οι ανούσιες σπατάλες οδήγησαν την κατάσταση σε αυτό το σημείο.

Έχει όρια η σάτιρα;

Πιστεύω ότι τα πράγματα έχουν ένα μέτρο, ακόμα και η σάτιρα. Στην Ελλάδα ο καθένας λέει ότι θέλει για όποιον θέλει χωρίς να σκέφτεται τίποτα. Δεν υπάρχει σεβασμός σε αξίες και θεσμούς, έχουν γίνει όλα μια σούπα. Στην Αγγλία για παράδειγμα, δεν ισχύει αυτό, υπάρχουν όρια.

 Τι σε δυσκόλεψε στα γυρίσματα της ταινίας;

Τα γυρίσματα διήρκησαν 14 ώρες. Σε τεχνικό επίπεδο δεν μπορώ να πω ότι συνάντησα ιδιαίτερα προβλήματα. Ωστόσο, είχα δανειστεί τον εξοπλισμό μου για δυο μέρες και τελευταία στιγμή ενημερώθηκα ότι θα μπορούσα να τον χρησιμοποιήσω μόνο για μία τελικά. Αυτό μου ανέτρεψε τον  προγραμματισμό που είχα κάνει, αντίστοιχα και του συνεργείου και των ηθοποιών και δεν ήταν εύκολο να διευθετηθεί.

 

Εκτός από την σκηνοθεσία, έχεις επιμεληθεί και το σενάριο της ταινίας. Πώς σου φάνηκε αυτός ο ρόλος;

Πάντα μου άρεσε να γράφω ιστορίες. Αυτή τη φορά όμως εμπνεύστηκα την ιδέα με έναν φίλο μου, τον Τάσο Καρύδη. Προσπαθήσαμε να γράψουμε κάτι επίκαιρο κα που απασχολεί αρκετό κόσμο στην Ελλάδα.

Θυμάσαι κάποιες αστείες στιγμές από τα γυρίσματα;

Ένας από τους ηθοποιούς, (ο σερβιτόρος) αυτοσχεδίαζε και επειδή στο ρόλο μασούσε μια τσίχλα, κάποια πλάνα βγήκαν αυθόρμητα και ήταν τόσο αστεία που μπήκαν στην ταινία, παρότι δεν τα είχα φανταστεί από πριν. Δεν υπήρχαν στο σενάριο αλλά γέλασα τόσο πολύ που τα κράτησα.

 

Πότε αναμένεται να κυκλοφορήσει το «τελευταίο δείπνο»;

Δεν υπάρχει ακόμη συγκεκριμένη ημερομηνία καθώς η ταινία αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο στάδιο του colour correction (διόρθωση χρώματος). Αυτή η διαδικασία θα έχει ολοκληρωθεί μέχρι τα μέσα Ιουνίου.

Πρόκειται να συμμετάσχεις σε κάποιο φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους στο άμεσο μέλλον;

Ιδανικά, θα ήθελα να στείλω την ταινία στο Greek Film Festival του Λος Άτζελες που γίνεται τον Ιούνιο, αλλά επειδή δεν θα προλάβω να το κάνω αυτό φέτος, θα γίνει του χρόνου. Από κει και πέρα, υπάρχει το φεστιβάλ του Λονδίνου και πολλά άλλα. Όταν ολοκληρωθεί με το καλό η ταινία, θα μπορούμε να πούμε περισσότερα σχετικά με το πού θα «ταξιδέψει» η ταινία.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s